براى تو خالى مىكنم ، هرچند كه خالى كردن من اين صحنه را براى تو در آخرت شرّ است ! و من شرايطى دارم كه آنها را مقرر مىدارم و نبايد بر تو سخت و گران باشد اگر طبق تعهدى كه مىكنى به آن شرايط عمل كنى ، و اگر هم مكر و فريبكارى كنى نبايد بترسى ! » و شرايط را در نامهء ديگرى نوشت و در آن نوشتهء خود ، او را به انجام شرايط و ترك مكر و حيله سوگند داد . و خاطر نشان كرد كه‌اى معاويه به زودى پشيمان خواهى شد همان طورى كه ديگر كسانى قيام به باطل كردند و يا از حق عقب نشينى كردند پشيمان شدند ، آن وقتى كه نه پشيمانى و نه تسليم در برابر حق ، ديگر سودى ندارد ! اگر كسى بگويد : پشيمانى كه قيام كرده كيست و پشيمانى كه قيام نكرده كدام است ؟ در جواب مىگوييم : اين يكى زبير است كه اميرالمؤمنين صلى الله عليه و آله از او چنين ياد كرده ، مىفرمايد : « چه قدر به خطاى كارى كه انجام داده ، يقين دارد و حكم نادرستى كه نموده و همچنين به توجيه و تأويل نسبت ناروايى كه داد ، باور پيدا كرد ! و از آن موضع خود به عقب برگشت ، در صورتى كه اگر او به بيعتى كه كرده بود وفا مىكرد هر آينه نگون بختيش از بين رفته بود ولى او به ظاهر پشيمانى خود را ابراز كرد و باطن خود را به خداى آگاه از باطن واگذارد . » و آن ديگرى عبداللَّه بن عمربن خطّاب است كه صاحبان آثار در ضمن فضايل او نوشته‌اند كه گفت : هر قدر كه من از چيزى غمگين باشم بيقين بر هيچ چيز اندوه و تأسف نمىخورم آن قدر كه تأسف